De avonturen van een meisje dat boodschappen ging doen

Geen droom, waargebeurd

Piet Paulusma zegt dat het vrijdag mooi weer gaat worden. Goede weersvoorspellingen zijn in onze buurt een goede reden om weer eens een bbq te gaan houden. Bij een bbq hoort natuurlijk vlees en inmiddels wordt er ook van mij verwacht dat ik gamba's ga marineren. Om niet te duur uit te zijn besluit ik mijn boodschappen bij de Lidl te gaan halen. Aangezien het vandaag ook al een prachtige dag is besluit ik voor de verandering eens te gaan lopen naar deze supermarkt. Normaal gesproken loop ik niet graag die kant op omdat het er nog al vol staat met hangjeugd. Vorig jaar heeft de politie er echter voor gezorgd dat het daar niet meer mag. Als de politie ze ziet worden ze weg gestuurd. Dit vind ik een dermate geruststellende gedachte dat ik besluit deze wandeling te gaan wagen. Ik probeer deze reis mindfull af te leggen; gewaar zijn van wat je voelt (de heerlijke warmte van de zon, een verkoelend briesje op je huid), wat je ruikt (de lavendel in de plantenbakken, de schone was die over de balkons hangen te drogen, een verse drol die de hond van de man die vlak voor mij het zijstraatje in loopt zojuist heeft neergelegd) en wat je hoort (een krekel? Verrek, een krekel, geeft me gelijk zo'n vakantiegevoel! De eendjes in de sloot, de auto's die voorbij razen, een rammelende fiets, kinderen die vanaf hun balkon contact proberen te maken met kinderen in de flat er tegenover).

Ik geniet van deze tocht tot ik aan het einde van het paadje een man zie staan. Een man van het caliber 'ik ben eigenlijk veel te oud voor je maar in mijn wereld kan alles en wordt ik door alle vrouwen sexy gevonden (denkt hij) dus als je straks dichterbij komt zal ik het niet na laten om wat tegen je te zeggen'. Als ik verder kijk zie ik aan de overkant van de straat precies zo'n zelfde type man staan. Ik vermoed dat ze bij elkaar horen. In gedachte fantaseer ik dat ze allebei een oortje in hebben en elkaar toespreken ''Straks komt er een meisje in een rode broek, die moet je checken!" Of een minder vrolijke fantasie "Dat meisje in die rode broek gaan we straks pakken, ze loopt alleen, is mager ofwel makkelijk prooi. We pakken haar handtas, meppen d'r op de grond en gaan er dan vandoor."  Tot mijn grote opluchting zie ik dat er een vrouw met een grote gespierde hond mijn paadje op komt. Wij vrouwen steunen elkaar geloof ik, als die gasten mij iets aan doen dan stuurt zij haar hond op hun af. Waarschijnlijk heeft die bewuste vrouw ondanks haar hond zelf ook niet zo'n trek in deze overzelfverzekerde mannen, want ze steekt abrupt de straat over. Oke Arank, you can do this. Door mijn RayBan zonnebril ziet toch niemand waar ik naar kijk, dus ik doe of ik ze niet zie terwijl ik ze nauwlettend in de gaten hou. Ik heb het inmiddels tot een kunst verheven om mijn nieuwsgierige aard te verbergen door ogenschijnlijk recht voor me uit te kijken terwijl mijn oogbollen achter mijn spiegelende glazen yoga-achtige capriolen uithalen om de uiterste hoeken te kunnen zien. Met grootst mogelijke nonchalance (waarschijnlijk te overduidelijk, maar voor mijn gevoel ben ik Xena) loop ik voorbij Macho nummer 1. Mijn Yoga-ogen zien achter hem nog een hele groep andere met testosteron gevulde dekhengsten van een jongere generatie. Gauw voorbij lopen, ik ben fantastisch, way over their league. Een flinke opluchting ontsnapt in mijn hersenpan als de mannen zich niet om mij lijken te bekommeren en vrolijk in hun door mij onverstaanbare taaltje doorbabbelen. Misschien hebben ze het wel over mij maar dan versta ik het niet (Of doe ik mijzelf hiermee toch te veel eer aan).

En dan heb ik mijn bestemming bereikt. De grote blauwe schuifdeuren gaan speciaal voor mij open, Welkom Aranka, wat fijn dat je er weer bent! Ik pak een winkelmandje en loop recht op mijn bestemming af, de bakken met actieproducten straal negerend. Het is me al gelukt om niet in de verleiding te komen toch nog even de Action in te duiken, dus de schappen met nutteloze producten die toevallig heel goedkoop zijn kan ik ook aan! De vakkenvullers werken door alsof er niemand aanwezig is, klanten zijn bijzaak, maar ik stoor me er niet aan. Ik heb mijn gamba's. Een oude vrouw duwt haar rollator nog net even voor mij in de rij voor de kassa, maar ik stoor me er niet aan, ik kijk nu al uit naar de heerlijk geurende marinade voor de gamba's die ik straks ga maken. Ik heb wel besloten om mijn route voor de terugweg anders af te leggen. In plaats van langs de flats ga ik nu door de woonwijk aan de overkant. Oke, het is gigantisch omlopen maar punt één wil ik niet weer langs die gasten lopen en punt twee is een andere route ook wel eens leuk.

Met mijn boodschappentas vol lekkernijen steek ik de straat over om de woonwijk in te lopen. Achter mij hoor ik het groepje dekhengsten luidfluits fietfieuwen. Is dat voor mij, hebben ze door dat ik nu anders loop? Waarschijnlijk doe ik mezelf wéér teveel eer aan. Het fluitconcert negerend vervolg ik mijn weg. Ik kom eigenlijk nooit in deze buurt, ik heb er ook eigenlijk niks te zoeken. Onze oude werkster woont daar maar ik kom haar niet tegen. Ik sla de hoek om en zie twee jonge knullen die druk in een Arabische taal met elkaar in gesprek zijn. Een schattig meisje met een staartje bovenop haar hoofd, ik gok het zusje van een van de jongens, zit klaarblijkelijk om een praatje verlegen. ''Heb je een hond?'' Vraagt het meisje met een brede glimlach die een groot gapend gat verraadt op de plek waar een voortand hoort te zitten. Ik lach naar haar terug en antwoord "Nee." "Heb je dan een kat?" Nu ben ik in tweestrijd. Ja ik heb een kat, wel drie zelfs. Maar dit meisje heeft al laten merken dat ze van een gezellig potje kletsen houdt, en ik zit met een zak vol vlees dat met deze temperaturen dringend de koelkast in moet. Ik loop tenslotte al om. Om te voorkomen dat ik over een half uur nogsteeds met dit meisje een uitvoerig gesprek aan het houden ben besluit ik te liegen. "Nee."  Het meisje is duidelijk teleurgesteld in mijn antwoorden. Ik loop verder en denk bij mezelf 'dat arme kind zit misschien heel de avond te wachten tot iemand haar aandacht geeft en ik denk alleen maar aan mezelf.' Moet ik mijzelf nu in de categorie contactgestoord inschalen? Ik ben dus zo'n type Nederlander dat meer met zichtzelf bezig is dan met de medemens. Ik haal m'n schouders op, nou en, en sla de volgende hoek om.

Wat ik net heb proberen te vermijden doet zich nog een generatie jonger dunnetjes voor. Een groepje jongens in en om een auto, waarschijnlijk net oud genoeg om er in te mogen rijden (Of ze hebben bij papa gesmeekt of ze alsjeblieft de sleutel mochten hebben want dat staat zo stoer), zien duidelijk een oudere dame (oh jee, dit klinkt nu echt alsof ik in de zestig ben. Ik ben 28, maar duidelijk ouder dan hun!) ook wel zitten. "Zo zie je dat meisje?" Kan je het nog harder zeggen? Ze verstaan je in Groningen denk ik net niet. "Hey lekker ding, fietfieuw"  De fietfieuws zijn populair vanavond. Ik trek een wenkbrauw op, maar besef me dat ze dat met deze kolos van een zonnebril niet zullen zien. Ik vraag me werkelijk af wat voor reactie deze mannen verwachten. Denken ze nou echt dat vrouwen hier weke knieën van  krijgen? Dat we een heel slakkenspoor leggen hun kant op en zeggen 'oh Don Juan, ik heb je lokroep gehoord en hier ben ik dan!' Of hopen ze juist dat je ze disst zodat ze kunnen roepen "Hey hoer!'' Blijkbaar weten ze niet wat ze met mijn ietwat uitlachende gezichtsuitdrukking aan moeten en het is dan ook snel stil aan de overkant. Weer een straat verder zie ik dat er een bus opgestart wordt door de ANWB. Op de bus staat 'Plantenbeurs De Wilg'. Is het niet raar om je planten beurs naar een boom te vernoemen? Lijkt mij hetzelfde als 'Bomenbeurs De Hortensia'. De dikke zwarte rookpluim die uit de uitlaat van de bus ontsnapt doet mij uit mijn gedachten ontwaken. Bijna thuis aangekomen besef ik dat je met iets simpels als boodschappen doen een hele hoop kunt meemaken, dat jij de regiseur bent van wat er in je hoofd afspeelt en dat je hier (naar mijn mening uiteraard) best een leuk verhaal over kunt schrijven. Zie hier het resultaat.

En nu gauw de gamba's marineren!